De rechtsstaat is geen vanzelfsprekendheid.

Vrijheid blijft alleen bestaan als we haar blijven bevragen. Ook wanneer dat ongemakkelijk is.

Een rechtsstaat is meer dan een verzameling wetten. Het is een afspraak over de grenzen van macht: bestuurders moeten zich aan regels houden, burgers moeten besluiten kunnen aanvechten en minderheden mogen niet afhankelijk zijn van de gunst van een meerderheid.

Mijn uitgangspunt is dat die afspraak onderhoud vraagt. Wie de rechtsstaat verdedigt, moet niet alleen wijzen naar tegenstanders, maar ook bereid zijn de eigen politieke voorkeuren aan dezelfde maatstaf te onderwerpen.

Dat betekent: kritiek op beleid is legitiem, maar een politieke wens is nog geen juridisch argument. Een sterke democratie maakt ruimte voor verschil zonder onafhankelijke rechtspraak of gelijke behandeling als hinderlijke formaliteiten weg te zetten.